Σχήμα Λόγου και Ζωής…

Σχήμα Λόγου και Ζωής…

Σχήματα, γραμμές και αποστάσεις… ζωής

Γράφει η Μίνα Δαμίγου 

Ποιος σου είπε πως τα σχήματα, οι γραμμές και οι αποστάσεις ανήκουν μόνο στην Γεωμετρία και στην Φυσική ;

Σίγουρα θα συνάντησες στην ζωή σου διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν μέσα σε τρίγωνα, αλλά και ανθρώπους που τους ένωνε μια ανεκπλήρωτη αγάπη και βάδιζαν παράλληλα χωρίς οι πορείες τους να τέμνουν η μια την άλλη. Σχήματα ακανόνιστα, σχήματα συμμετρικά και σε ό,τι χρώμα θες.

Η ίδια σου η ζωή είναι ένα σχήμα και μάλιστα το τελειότερο… Είναι ένας κύκλος. Κύκλοι που μπορεί να μην έκλεισαν γιατί έτσι έπρεπε να γίνει. Κύκλοι επαναλαμβανόμενοι για να μπορέσεις τελικά να αποδεσμευτείς από εκείνους και να εξελιχθείς ως άνθρωπος.

Αυτό κάνεις απ’ την ημέρα που γεννιέσαι, δεν το ‘χεις καταλάβει;

Κάποιες φορές τα καταφέρνεις και κάποιες πάλι όχι. Κάπως έτσι όμως δημιουργούνται και οι αποστάσεις.

Της σκέψης, της ψυχής αλλά και του κορμιού…

 Ποια πονάει όμως πιο πολύ μη με ρωτήσεις. Εξάλλου, κανείς δεν παραδέχτηκε εκείνη την στιγμή που τον συνειδητοποιούσε τον πόνο τούτο.

Για να σωθεί, έδινε στο χάδι ένα πρόσωπο για να’ χει μια ανάσα. Και όχι άδικα, γιατί η εικόνα πάντα βοηθούσε τους ανθρώπους. Αλλά κι αυτή δεν ήξερε τελικά  που να την πρωτοχαρίσει.

Στο δάκρυ, στον πόθο ή στη νοσταλγία…;

Όλη σου η ζωή είναι γεμάτη από προσπάθειες να σχηματίσεις γραμμές και σχήματα όμορφα, κύκλους ολοστρόγγυλους, χωρίς διπλές γραμμές, χωρίς κενά, χωρίς αιχμηρές γωνίες.

Σχήματα που έκρυψες μέσα όλες τις αλήθειες σου. Τα πιο όμορφα λόγια σου μαζί με τις πιο δυνατές σιωπές σου, και ειδικά εκείνες που πρόσμενες πάντα να ζήσεις. Κύκλοι, που άλλες φορές πάλι προσπάθησες να τους τετραγωνίσεις, για να χωρέσουν ένα παράλογο που, για να επιβιώσεις, ονόμασες λογικό.

Κύκλοι που σε σημάδεψαν και σε σημαδεύουν,

που σε έμαθαν πολλά και σε μαθαίνουν ακόμα,

κύκλοι ημιτελείς…

κύκλοι ατέρμονοι χωρίς αρχή και τέλος…

κύκλοι εναλλασσόμενοι αλλά και καθοριστικοί…

Πολύχρωμοι μα και μονότονοι…

Όπως και να είναι, είναι δικοί σου…
Να τους αγαπάς τους κύκλους σου, πριν γίνουν ευθείες…

…γιατί τότε δεν υπάρχει γυρισμός…

Για κανέναν να μην μετανιώνεις και για όλους να είσαι υπερήφανος…

…γιατί κάθε σημείο τους είναι η εξέλιξη που εσύ διάλεξες για εσένα…

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για