Ιδεογράφος

Ευτυχισμένες μέρες

Ένα είδος ευτυχίας που δεν είχε ξαναβρεθεί στο δρόμο της. Αυτό ήταν και ο λόγος για να τρομάζει. Να φοβάται και να ενθουσιάζεται ταυτόχρονα για εκείνον. Για το που θα καταλήξει η ιστορία τους.

Που είναι στραμμένη η καρδιά σου και το βλέμμα σου άνθρωπε;

Ποιος σου φταίει, αν αρνείσαι να σε δεις;

Τόση δύναμη να την πετάς… και να επιμένεις να κοιτάς στα χαμηλά.

Κρίμα να έχεις θεϊκή δύναμη, κι όμως να επιλέγεις να περπατάς με την καρδιά στα πόδια.

Ζω για εκείνη την στιγμή...

Κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν, οφείλεις να σεβαστείς τη διαφορετική άποψη. Οφείλεις να σεβαστείς εκείνον που δεν πιστεύει σε όλο αυτό το κακό, ακόμη και εκείνον που βλέπει μόνο συνωμοσίες και δράκους. Και κυρίως να σεβαστείς εκείνον που μέσα στην πίκρα του λουκέτου, δεν ακούει κανέναν.

Αδιέξοδος

Είναι σχεδόν ξημέρωμα… ο ύπνος πάλι δεν με πιάνει.

Οι σκέψεις καίνε τα σωθικά μου και μου φωνάζουν. Μα εγώ δεν έχω φωνή και ας ουρλιάζω μέσα μου.

Δε θέλω να γράφω…

Παρηγοριέμαι κάθε φορά που κάποιοι με κάνουν να θυμάμαι τους ήχους των πραγμάτων και το απαλό χέρι της αγάπης που σβήνει τις ορδές των κατακτητών.

Όλα είναι εδώ

Το χρέος σου ως άνθρωπος είναι να οραματιστείς την ζωγραφιά..

 Την τεχνική άφησέ την σε Εκείνον που κρατάει το πινέλο…

Και νιώσε όλα .. νιώσε όλα όσα Ονειρεύεσαι να είναι ήδη Εδώ..!!!!

oinopneyma-kai-alati

Πόσο δύσκολο είναι τα πιο όμορφα συναισθήματα σου να μπορείς να τα πνίγεις όχι για χατίρι των άλλων, ούτε γιατί το έχεις ανάγκη άλλα γιατί η τύχη στο επιβάλει. Αν θα ήθελα κάτι αυτή την νύχτα θα ήταν ο άνθρωπος που θα ήξερε τι πραγματικά θέλει από την ζωή του.