Νυχτερινές βόλτες στο σπίτι με παιδιά - Εδώ είναι το αληθινό Survivor!

Πετάγεσαι και πας στο δωμάτιο να τον βοηθήσεις, και μπαίνεις και με φόρα, αλλά το γλυκό μου έχει αφήσει όλα τα αυτοκινητάκια του σε όλο το πάτωμα – μα πραγματικά αν δεν έχεις πατήσει μικρά αυτοκινητάκια και λέγκο μέσα στην νύχτα και ξυπόλητος ΔΕΝ ξέρεις τι θα πει πόνος!!!!!

Κοιμήσου

Είναι δύσκολο να έχεις παιδιά δεν πρόκειται να το αρνηθώ. Είναι στιγμές που είμαι έτοιμη να εκραγώ από τον εκνευρισμό και την κούραση, αλλά πάντα τα κοιτάω και βλέπω τα μουτράκια τους και σκέφτομαι τι θα μου άρεσε να μου πουν εμένα και ηρεμώ.

Πώς είσαι; Την παλεύεις;

Όλο με ρωτάνε οι φίλοι και οι γνωστοί. Σου λέει δεύτερο παιδί έκανε, η ερώτησή μας είναι ρητορική. Ξέρουμε ότι δεν την παλεύεις αλλά ρωτάμε από ευγένεια’. “Όλα ok” απαντάω κι εγώ και δέχομαι το συγκαταβατικό χαμόγελο του “Άσε ρε κατακαημένη φιλενάδα, με έπεισες”.

Πρώτες μέρες

Δεν μπορώ να σας πω τι ακριβώς μου συμβαίνει. Κάθε μέρα και καλύτερα κάθε μέρα και πιο ξεκάθαρα. Τα κοιτάω και χαζεύω, χρειάζομαι χρόνο για να συνειδητοποιήσω ότι έχω δύο ψυχούλες να κοιτάζω και να προσέχω.