Θέλω να με ταξιδέψεις
Η Σκέψη Δημιουργεί… Ο Έρωτας Ολοκληρώνει… Αρχή και Τέλος σε κάθε νέα εμπειρία…
Διδακτικές ιστορίες
Πασχαλινό παραμύθι
Μπήκαν στην εκκλησιά μόλις ο παπάς έψελνε το «Δεύτε Λάβετε Φως». Ουφ… Ανακούφιση… Όλο το χωριό σάστισε καθώς είδε τόσα παιδιά μαζί, με τα σακίδια στην πλάτη, να μπαίνουν σαν προσκοπάκια μέσα και να κάνουν το σταυρό τους…
Κοιτώντας τη ζωή πίσω από τις κουρτίνες
Αναρωτιόταν τι κάνει λάθος; Κοιτούσε όμως πάλι μέσα από τις κουρτίνες… Διέκρινε αχνά το φως, τα χρώματα και τα σχήματα… Ένιωσε την καρδιά της να πάλλεται σε ένα φτερούγισμα… προσπάθησε να εστιάσει μέσα της κλείνοντας τα μάτια και κοιτώντας μέσω του τρίτου ματιού…
Το δάσος με τα “γιατί”
Το μυρμήγκι έμεινε ακουμπισμένο στην πέτρα όλη την ημέρα. Ρώτησε πολλά ζώα το” γιατί ” και πήρε πολλές απαντήσεις :” επειδή με χρειάζονται “,”από συνήθεια”,” επειδή δεν ξέρω τη μη ζωή “,” επειδή…, επειδή… “.
Η αγάπη κατοικεί σ’ έναν χαρταετό
Η αγάπη κατοικεί και στα καλώδια. Και στα πιξελάκια της οθόνης. Το μήνυμα ανοίγει. Κι είναι ένα νεογέννητο αγοράκι. Ταλαιπωρήθηκε πολύ για να το φέρει στον κόσμο, μα είναι εδώ τώρα, νάτο.
Σοκ
Με αποκαλούσαν έτσι μα μέσα μου φώναζε μια φωνή Σόκ με λένε Σόκ .
Πωλούνται αφόρετα…
Ένα δυνατό μπουμπουνητό και μερικές ψιχάλες και ξαφνικά τινάχτηκε, ξύπνησε.
Η γέφυρα του 7 και του 12
Και δεν άργησε να φανεί η Βοήθειά Του μέσα από τις Αδελφές της… Ενωμένες πάλι μέσα από Αγάπη και Πίστη αιώνων έτρεξαν δίπλα της.
Το παραμύθι του φυλακισμένου πουλιού
Από το κλουβί, το μόνο που έβλεπε ήταν το σκοτάδι και το φως που άλλαζαν θέση και πλημμύριζαν το τοπίο. Και τα κάγκελά του. Αυτός ήταν όλος ο κόσμος. Μικρός. Αρκετά μικρός για να γεμίσει το κενό το κελάηδημά του και σιγά σιγά να γίνει όλος ο κόσμος του.
Ο δέκατος πέμπτος Άγιος Βασίλης
Κοίταξε τον Άγιο, λίγο θυμωμένος, λίγο απογοητευμένος: «Αν ήξερες, Άγιε, το νόημα της ζωής, δεν θα ντυνόσουν μασκαράς κάθε Χριστούγεννα, ούτε θα έβγαζες φωτογραφίες με τα παιδάκια για να ζήσεις.»