Της ψυχής τα λόγια τα γραμμένα

tis-psichis-ta-logia-ta-grammena

Υπάρχουν άνθρωποι που τους ξεχωρίζεις με την πρώτη ματιά. Έχουν μια ιδιαίτερη λάμψη. Άλλοι απλά αναβοσβήνουν μα υπάρχουν και αυτοί που δε φαίνονται καθόλου. Παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή. Ποτέ δε θα πάψει να με εκπλήσσει. Κι εγώ σαν παιδί μικρό που του έταξες, δε θα πάψω ποτέ με λαχτάρα να περιμένω τη μαγεία στην επόμενη στροφή της. Γνωρίζω όμως πως τα πάντα δεν είναι σε χρώματα λευκά. Μα γνωρίζω επίσης πως η ζωή είναι παιχνίδι. Σ’ αυτή την παρτίδα σκάκι που έλεγα μικρός με δυσφορία, πως κάποιος παίζει με τις ζωές μας, έμαθα πια πως ο δεύτερος παίχτης είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Καθώς βρίσκω τη δύναμη και γράφω, λέξεις, λέξεις, λέξεις, όμορφες, γεμάτες, ορθογραφημένες. Και τώρα βρίσκομαι ακριβώς εδώ. Στο ένα και μοναδικό σημείο αναφοράς μου. Σε εσένα.

Σε εσένα που αγάπησα από την πρώτη στιγμή, εκείνη την στιγμή που κάρφωσα τα μάτια μου επάνω σου.

Σε εσένα που χάθηκα στο βλέμμα σου και στη φωνή σου.

Σε εσένα που με κρατούσες στην αγκαλιά σου τόσο σφιχτά κι ένιωθα σα να σε ξέρω χρόνια και πως αυτό ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο.

Σε εσένα που μου έκανες έρωτα για πρώτη φορά και μετά μου φόρεσες στο λαιμό το αγαπημένο σου σταυρό.

Σε εσένα που λέμε τα πάντα με το όνομά τους, χωρίς να κρυβόμαστε.

Σε εσένα που είσαι σύντροφος, φίλη, ερωμένη!

Σε εσένα που κατάλαβες την ψυχή μου από την πρώτη στιγμή.

Σε εσένα που δεν φοβήθηκα να σου πω τα πάντα για την ζωή μου.

Σε εσένα που ανησυχείς όταν δεν με βρίσκεις για να δεις αν είμαι καλά.

Σε εσένα που η απουσία σου, μου σκίζει τη σάρκα της ψυχής μου, και με καίει.

Σε εσένα που μαζί αντιμετωπίσαμε, και νικήσαμε τις φοβίες μας.

Σε εσένα που θαυμάζω όλα όσα μπόρεσες και έγινες και συνεχώς εξελίσσεσαι.

Σε εσένα που σ’ αγαπάω με κάθε κύτταρο μου.

Μα, και σε εσένα που τόσο λατρεύω.

Κάθε φορά που λείπεις στο εξωτερικό για δουλειά, παλεύεις με τις δικές σου χίμαιρες κι εγώ πρέπει να καταβάλλω προσπάθεια για να περνάνε αυτές οι μέρες μακριά σου. Κάθε απουσία έχει άλλο βάρος. Μου λείπεις, το παραδέχομαι. Μόνο κοντά σου νιώθω ολοκληρωμένος. Πλάι σου, ανάσα μου. Στην τροχιά σου, μέσα σου, συνέχεια, γινόμαστε μικροί θεοί, μικροί ήλοι. Σαν δορυφόρος γυρίζω τριγύρω σου για να γεμίζεις όλο το οπτικό μου πεδίο, όπως γεμίζεις κάθε άκρη του μυαλού μου και ξεχείλιζες λάβα την ψυχή μου. Και είναι τόσο ζεστή η αγκαλιά σου που διακόπτει τη νοερή συνομιλία μας και τα υγρά φιλιά σου βάζουν τέλος στην όποια σκέψη μου και γίνομαι προέκταση της δικής σου ύπαρξης.

Γνωρίζω πολύ καλά πως όταν το διαβάσεις το πρώτο πράγμα που θα κάνεις είναι να τηλεφωνήσεις κι ας βρίσκεσαι μίλια μακρυά. Είμαι δίπλα σου μάτια μου, σε ότι κάνεις ή θελήσεις να κάνεις. Γνωρίζεις ότι σε αγαπάω τόσο βαθιά που μπορώ να σ΄ αφήσω ελεύθερη.

Με αγάπη, το άλλο σου ολόκληρο!

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.