Της αγάπης οι δήμιοι

Της αγάπης οι δήμιοι

Η αγάπη δεν είναι νόμισμα, είναι βεβαιότητα, ανάγκη, ουσία και αιτία ζωής και ιδεών.
Είναι η σμιλεμένη πέτρα της καρδιάς και του μυαλού που οχυρώνει κι ομορφαίνει τον ουρανό που ανεβαίνουμε και πίνουμε γουλιά, γουλιά, ώσπου να βρούμε το δικό μας κατώφλι στη Γνώση.
Έχει το ζεστό το πιάσιμο του χεριού για ν’ ανέβεις, για το βάθεμα και πλάτεμα της ψυχής που μας δόθηκε και ποτέ δεν κάναμε αγγελιοφόρο στα άστρα..
Όποιος φοβάται ν’ αγκαλιάσει τη στοργή και την αψάδα τούτου δω του ταξιδιού, ποτέ δεν θ’ αγαπήσει.
Εδώ αρχίζουν το τραγούδι οι ληστές.
Οι βρώμικοι ποτέ δε βγαίνουν στη βροχή ζεστών χαδιών να λυτρωθούν.
Δε θέλουν προσευχή και αγκαλιά ψυχής.
Δεν ξέρουν τι θα πει σαν το αθώο νεογέννητο σε μι’ αγκαλιά να τους κοιτάς στα μάτια.
Κλειδώνονται σε βρώμικες κουβέρτες.
Στ’ όνομα της αγάπης, την αγάπη εξαθλιώνουν και βιάζουν και τη γυρνούν και την πωλούν σαν τρόπαιο κυνηγού ζώων σπανίων.
Μα…
Όποιος αγαπά, κι αν τον σκοτώσεις, για πάντα θα ζει.
Όποιος αγάπη καπηλεύεται, πεθαίνει αληθινά, κάθε στιγμή για πάντα.
Ο δήμιος της αγάπης ποδοπατεί το Θεό για τον δικό του τον αρνητικό, τον υπαρκτό θεό του μίσους, πιστεύοντας πως έτσι τη ζωή του ευεργετεί.
Είναι σα να ελπίζει ένας νεκρός πως δεν θα έχει υγρασία μες το χώμα…
Η αγάπη πρέπει να μοιράζεται.
Αυτό είναι διδασκαλία.
Η αγάπη πρέπει να προστατεύεται. Μόνον έτσι αγαπάμε την αγάπη.
Αυτός είναι ένας νόμος ιερός που έμαθα.
Κι από δω αρχίζει το τραγούδι του κοιτάγματος στα μάτια της ψυχής.
Η αληθινή αγάπη είναι προσευχητική και προϋποθέτει αγώνα, θυσία κι αίμα ψυχής για να μπορεί να θεραπεύει τον πόνο και σε σώμα και σε πνεύμα.
Η χειρότερη ασθένεια είναι του πνεύματος, της Πίστης και της καρδιάς…
Οι δήμιοι είναι πάντοτε δίπλα σου κι όπως όλα τα όρνεα απαιτούν πρώτα το σωματικό σου θάνατο.
Ύστερα, της αγάπης ο δήμιος, ακόμη και το όρνεο υπερβαίνει.
Θέλει να κατασπαράξει την ψυχή σου…

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για