αγάπη

Αγάπη, το οξυγόνο της ψυχής

Αγάπη, το οξυγόνο της ψυχής Η αγάπη είναι αυτό που μας γέννησε, στην αγάπη μας βασίζεται όλη μας η ύπαρξη, είναι αυτό που έχουμε ανάγκη από την στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι να φύγουμε. Το αναζητούμε συνειδητά ή υποσυνείδητα όλη μας την ζωή. Είναι το οξυγόνο μας. Μα πόσο στα αλήθεια ξέρουμε να το αναγνωρίζουμε να το βιώνουμε και να το προσφέρουμε, γνησία και αμόλυντα, καθαρμένο από όλα τα σκουπίδια

Αγάπη «Πακέτο» ή «Στο χέρι (σου)»;

Όμως όταν σου “περισσεύει” αγάπη για έναν άνθρωπο δεν ξέρεις τι να την κάνεις. Δεν είναι σαν να σου περίσσεψε γέμιση ας πούμε, να τη φας από το μπολ με το δάχτυλο ή να τη βάλεις στο ψυγείο να τη φυλάξεις.

Τα ήσυχα βράδια

Τα ήσυχα βράδια που υπήρχαμε ο ένας για τον άλλο, που τις λέξεις μου τις συμπλήρωνες εσύ, που δεν ήταν ανάγκη να μιλάμε γιατί τα φωνήεντα ήσουν εσύ και λεξιπλάστης ο έρωτας. Κι ήταν η ζεστή σου αγκαλιά που διέκοπτε τη νοερή συνομιλία μας και το υγρό φιλί σου που έβαζε τέλος σε όποια σκέψη μου…