άνθρωποι

Σε ρόλο _πατερίτσας

Το να γίνει κάποιος  το άτομο εκείνο που χωρίς τη στήριξή του ο άλλος δε μπορεί να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητα και μάλιστα σε μόνιμη βάση, είναι σα να γινόμαστε η «πατερίτσα» του για να μπορεί να περπατάει.

H Nοσταλγία

Είμαι εδώ, κι όλα με παρασέρνουν στον ίλιγγο της μεσημεριάτικης χαύνωσης..

Τα βλέφαρά μου μισοκλείνουν, προσπαθώντας να υπολογίσουν την απόσταση της σκιας από το φως..

και υποκύπτω, σιγά κι ανεπαίσθητα υποκύπτω σ’ εκείνον τον άλλον μου εαυτό, που ξέρει ν’ αναπαύεται πειθήνια στην ροή των πραγμάτων..