Σχέση “Κρύο-Ζέστη” Ένα ψυχολογικό παιχνίδι!

Σχέση “Κρύο-Ζέστη” Ένα ψυχολογικό παιχνίδι!

Πρόσφατα έκανα μια ερευνά γύρω από τις σχέσεις του ¨σκοτσέζικου ντουζ ¨όπως λένε πολλοί. Έτσι με τη βοήθεια μιας φίλης ψυχολόγου δίνοντας μου βιβλιογραφία και μετά από αρκετή συζήτηση, ξεκίνησα να γράφω για αυτήν την διαταραχή που δεν κάνει προτιμήσεις αλλά μπορεί να την δούμε και σε άντρες αλλά και γυναίκες.

Παρατηρείτε λοιπόν αυτή η συμπεριφορά κύριος σε άτομα με ψυχαναγκαστικές, καταναγκαστικές διαταραχές η ναρκισσιστική διαταραχή και συνοδεύετε πολλές φορές με αγχώδης διαταραχές η κατάθλιψη.

Και αυτό μπορεί να οφείλετε από τα παιδικά του «σκληρά χρόνια» από γονείς που του δημιουργούσαν ενοχές η και γονείς που ήταν οι ίδιοι ψυχαναγκαστικοί και γινόντουσαν τιμωροί απέναντι στα παιδιά τους.

Για να δούμε πως λειτουργεί όμως !

Μία σχέση που ξεκινάει με εξιδανίκευση του συντρόφου, κολακευτικά λόγια και που μοιάζει σαν όνειρο. Αρχικά και οι δύο νιώθουν σημαντικοί ο ένας για τον άλλο και πιστεύουν πως θα ζήσουν μια ιδανική και ευτυχισμένη σχέση. Στη δεύτερη φάση όμως της σχέσης ξαφνικά αρχίζει και μοιάζει οτι απο τη “ζέστη” περνάει στο “κρύο”. Αμοιβαία ζεστά συναισθήματα, οικειότητα και πολύ καλό σεξ ξαφνικά μετατρέπονται σε κάτι παγωμένο και ένας απο τους δύο συντρόφους αρχίζει να παρουσιάζει απόμακρη και πιο αποστασιοποιημένη συμπεριφορά και η επικοινωνία πλέον δυσκολεύει. Ο ένας απο τους δύο σταματάει να δείχνει το νοιάξιμο και το ενδιαφέρον που έδειχνε στο πρώτο στάδιο και ο άλλος στέκεται πάνω από ένα τηλέφωνο περιμένοντας ένα σημάδι, μία κίνηση ότι ακόμα ενδιαφέρεται. Περνάς από τη ζέστη στο κρύο και ξαφνικά αλλάζουν όλα. Αισθήματα απελπισίας και θλίψης έρχονται στην επιφάνεια και μένεις σαστισμένος χωρις να έχεις καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει. Ξεκινάει ένας κύκλος παιχνιδιού γεμάτος αναπάντητα ερωτήματα και πιθανές και απίθανες εξηγήσεις που προσπαθείς να δώσεις για να δικαιολογήσεις όλη αυτή την ξαφνική αλλαγή. Ένα ψυχοφθόρο παιχνίδι γεμάτο αμφιβολίες ξεκινάει.

Και πάνω που απελπίζεσαι εμφανίζεται ξαφνικά μέσα από τη σαγήνη του και φέρεται με ένα γλυκό τρόπο που όμως είναι καθαρά χειριστικός και προφασίζεται την αγάπη που νιώθει και ότι θέλει να μην υπάρχουν προβλήματα στη σχέση. Για τα προβλήματα που ο ίδιος προκαλεί κρίνει μόνο την αντιδραστική συμπεριφορά του συντρόφου ως παρανοϊκή και παράλογη σαν να μην υπήρχε λόγος να εκφραστεί. Δημιουργεί έτσι αισθήματα ενοχής στον άλλο και παρουσιάζεται ως θύμα μιας κακής συμπεριφοράς που δε του αξίζει. Έτσι ξεκινάει και ένας φαύλος κύκλος που εκείνος αγνοεί όσο χρειάζεται όμως για να μη του φύγεις. Πολλές φορές αυτό μπορεί να γίνεται συνειδητά άλλες και ασυνείδητα και για την αποφευκτή του συμπεριφορά προφασίζεται ότι χρειάζεται να πάρει λίγο απόσταση γιατί νιώθει ότι πνίγεται και εκλογικεύει τις φάσεις που χάνεται και αγνοεί λέγοντας δικαιολογίες όπως ότι είναι φυσιολογικό να μην επικοινωνεί πολύ συχνά γιατί ξαφνικά προκύπτει περισσότερη δουλεία και το πρόγραμμα του έχει γίνει πιο φορτωμένο.

Όλο αυτό αν το ερμηνεύσουμε από ψυχολογική σκοπιά μοιάζει πολύ με τη σχέση θύτη θύματος στον κύκλο της κακοποίησης. Ένα παιχνίδι που οδηγεί το σύντροφο “θύμα” σε ανασφάλεια, αστάθεια, σύγχυση, μπέρδεμα, απογοήτευση και ματαίωση. Μέσα σε μία απόγνωση αρχίζεις και δε ξέρεις πως να αντιδράσεις και ψάχνεις τι και ποιος φταίει τελικά για όλο αυτή την αλλαγή που έφερε μέσα στη σχέση αυτός που έχεις μοιραστεί τόσο όμορφα συναισθήματα και τόσα όμορφα λόγια στην αρχή της σχέσης. Τσακωμοί, διαφωνίες, εντάσεις αλληλοκατηγορία και άρνηση λήψης οποιασδήποτε ευθύνης, για όλη αυτή την αλλαγή από το θύτη, μπορεί να οδηγήσουν το σύντροφο του σε παρανοειδή σκέψη και μέσα από εξάρσεις θυμού να φερθεί με δυσάρεστο επιθετικό τρόπο όπου στο τέλος θα κριθεί αρνητικά για αυτή του τη συμπεριφορά σαν να είναι μία καθημερινή που έτσι και αλλιώς έχει στην καθημερινότητα του. Με λίγα λόγια μοιάζει παρανοϊκός και προβληματικός και αυτό του το καθρεφτίζει ο θύτης συνέχεια με αποτέλεσμα να νιώθει ενοχές και να αρχίζει να χάνει την επαφή με τον εαυτό του και την πραγματικότητα. Ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι έχει ο ίδιος πρόβλημα και ότι είναι δυσλειτουργικός να κάνει μια σχέση.

Ο σύντροφος που παίζει αυτό το κακοποιητικό παιχνίδι κατακλύζεται από απεγνωσμένη ανάγκη ελέγχου, της μη ελεγχόμενης ανάγκης για αγάπη, για να μην πληγωθεί. Παίζει μ έναν ασφαλή για εκείνον τρόπο, όπου έρχεται κοντά όσο εκείνος νιώθει ότι αντέχει αποφεύγοντας να δεθεί και μετά ίσως να πληγωθεί αν τελικά η σχέση δε πάει καλά. Επίσης τον τρομάζει η ιδέα μη τυχόν εξαρτηθεί από το σύντροφο και τη σχέση και έτσι να χάσει τον πολυπόθητο έλεγχο που θέλει να έχει. Όλη αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει αναζήτηση ασφάλειας, μέσα από το χειριστικό συναισθηματικό έλεγχο του άλλου, αλλά και μια ναρκισσιστική ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση μέσα από το “κυνήγι” που του προκαλεί. Παρόλο που παραπονιέται ότι δε το αντέχει, μέσα απ αυτό νιώθει δυνατός και ότι “μετράει”. Έτσι ο σύντροφος “θύμα” νιώθει καθημερινά δυσφορία με έντονο συναισθηματικό πόνο. Γεμίζει με θυμό μέσα απο τι

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για