Ο θάνατος του θανάτου…

Ο θάνατος του θανάτου

Όσο η ενέργεια θα αλλάζει πύκνωση, τότε ο ίδιος Θεός θα κοροϊδεύει το θάνατο και θα του δίνει μια ευκαιρία να μετανοήσει και να φύγει με σκυμμένο κεφάλι από την αιώνια ζωή, αυτό που άλλοι ονομάζουν ψυχή, ανάσα και ήλιο του όντως Θεού. Έχουμε καταλήξει πως η ύλη είν’ ένα συμπύκνωμα ενέργειας. Η από-συμπύκνωση της επιφέρει την πτώση της. Γιατί τότε λείπει απ’ την ενέργεια η ίδια της η ενέργεια, η ψυχή, η θεϊκή της ανάσα.

Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί υπάρχει αυτό που πολλοί ονομάζουνε θάνατο. Γιατί παντού υπάρχει ροή. “Τα πάντα ρει” .

Το ποτάμι αν φρενάρει γίνεται έλος… Η ενέργεια αν πάψει να αναδημιουργείται, να μεταβάλλει τις πυκνώσεις της, τις ανάσες, το είναι της, τότε και μόνο τότε θα έχουμε θάνατο. Αυτό και μόνον θα ‘ταν αρκετό να καταργήσει το Θεό. Αλλά από τον Ζαγρέα Διόνυσο μέχρι την Ανάσταση του Χριστού κι ως το διηνεκές ο θάνατος θα είναι η ειρωνεία ενός κατώτερου κακού προς τον ανήξερο άνθρωπο. Όμως, ανέκαθεν η αλήθεια γεννήθηκε με τ’ άκουσμά της από το Λόγο και παρέμεινε μια.

Δεν υπάρχει θάνατος. Ο θάνατος ειν’ επινόηση για την επιβολή του φόβου. Ζούμε και θα ζούμε αιώνια με τους “νεκρούς” μας κι επειδή αυτοί οι αγαπημένοι βρίσκονται σε άλλη ενεργειακή μορφή, πιο ευαίσθητη από τη βάρβαρη δική μας, θέλουν την ευχή, τη φροντίδα, την προσευχή μας.

Και το κυριότερο:

Σ’ αυτόν που λέγεται “κόσμος νεκρών” υπάρχουν άλλα σύμπαντα και μας καλούν ως προετοιμασία για το αιώνιο.

Η άρνηση των αρνήσεων, η κατευθυνόμενη ενέργεια στον καθρέφτη της φύσης κι απέναντι εμείς, η αποχή από τη λαίμαργη διαδικασία της πολυφαγίας, ο κάθε υποψήφιος γάμος μας με την αυτοκτονία δεν τους παρηγορούν, τους θλίβουν..

Μας τον ζητούν τον κόσμο των ιδεατό να τον βιώσουμε με σκέψη, με συνείδηση κι απ’ τους μεγάλους Μύστες μ’ όλες τις ανεπτυγμένες τους αισθήσεις.

Γιατί μας ζητούν κάποια πράγματα;

Γιατί το ξέρουν άριστα.

Θάνατος δεν υπάρχει.

Είναι ο μόνος και μοναχικά, αντικειμενικά νεκρός.

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για