Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου

Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου

Γράφει ο Βάσος Καραμπίλιας *

Είχαν ρωτήσει κάποτε τον Ελευθέριο Βενιζέλο για τον πολιτικό λόγο, που συνηθίζουν να χρησιμοποιούν οι πολιτικοί πριν και μετά τις εκλογές και εκείνος είχε απαντήσει «Αυτά τα οποία ελέγαμεν χθες ήταν διά να έλθωμεν εις την εξουσίαν. Αυτά τα οποία λέγωμεν σήμερον είναι διά να μείνωμεν εις την εξουσίαν». Πόσο επίκαιρο και πόσο αληθινό για μια χώρα, που διαχρονικά αντιμετώπιζε πρόβλημα πολιτικής αξιοπιστίας, καθιστώντας τους πολιτικούς ως αποδιοπομπαίους τράγους στα μάτια των πολιτών, ειδικά μετά τις εκλογές. Βέβαια ήρθε η σημερινή συγκυρία και επέτεινε το πρόβλημα λόγω της ένδειας σε σπουδαία πολιτικά πρόσωπα, καθώς οι ηγετικές φυσιογνωμίες άλλων εποχών δυστυχώς δεν υπάρχουν πια.

Εκλογές στη χώρα μας. Μια σπουδαία πολιτειακή διαδικασία όπως αυτή των εκλογών, δυστυχώς αντιμετωπίζεται με εξαιρετική προχειρότητα, τόσο όσον αφορά στο διακύβευμα των αναμετρήσεων και την ποιότητα πολιτικού διαλόγου, όσο και στην τελική επιλογή των υποψηφίων, που στελεχώνουν τα ψηφοδέλτια, στις Ευρωεκλογές, στις Περιφερειακές, στις Δημοτικές αλλά και τις Εθνικές εκλογές, που αργά ή γρήγορα ακολουθούν. Οι επιλογές είναι βιαστικές και πρόχειρες, καθώς αυτό που ενδιέφερε τα κομματικά επιτελεία, με φωτεινές εξαιρέσεις πάντα, δεν ήταν να ανέβει το επίπεδο της απαξιωμένης πολιτικής στη χώρα μας αλλά να συμπληρωθεί πάση θυσία το ψηφοδέλτιο, καθιστώντας τη χώρα μας ως μια χώρα εκατοντάδων υποψηφίων.

Ο Ροκφέλερ έλεγε ότι: «Η πολιτική είναι η τέχνη του να μπορούν οι μέτριοι να πιστεύουν, ότι είναι ικανοί να κάνουν με επιτυχία τη δουλειά των αρίστων…». Στις μέρες μας σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αντιμετωπίζεται απολύτως δικαιολογημένα, με μια έντονη καχυποψία από τους πολίτες, τέτοια που να έχει αναχθεί κάθε συζήτηση περί πολιτικής σε ανούσια και κάθε πολιτικό πρόσωπο να θεωρείται συνυπεύθυνο για την τραγική κατάσταση, που έχει περιέλθει ο τόπος.

Από την καχυποψία όμως μέχρι την πλήρη ισοπέδωση υπάρχει μια απόσταση. Η απαξίωση και ο πολιτικός «κανιβαλισμός» δεν μπορεί να βρίσκει σύμφωνους ανθρώπους, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση δύνανται να σκεφτούν λογικά και ρεαλιστικά, καθώς δε νοείται να ισχυρίζεται ο οποιοσδήποτε «ελαφρά τη καρδία», ότι είναι όλοι ίδιοι. Όχι δεν είναι…

Θεωρώ ότι οι ευθύνες βαραίνουν όλους μας, μιας και όλοι ζούσαμε τόσα χρόνια σε μια νοσηρή κατάσταση, που συνέφερε τους πάντες αλλά κανείς δεν μιλούσε. Να θυμίσω σε όλους όσοι χρησιμοποιούν πλήρως απαξιωτικά και υποτιμητικά λόγια ειδικά για τον θεσμό του Κοινοβουλίου αλλά και τα μέλη αυτού, ότι όσοι εισέρχονται εκεί με την ιδιότητα του Βουλευτού, το κάνουν με τον πλέον δημοκρατικό τρόπο, που δεν είναι άλλος από τις Εθνικές Εκλογές και ότι κανείς δεν προέρχεται από «παρθενογένεση».

Επομένως το ίδιο το εκλογικό σώμα επιλέγει τους εκπροσώπους του, είτε στο Κοινοβούλιο, είτε στους Δήμους, είτε στις Περιφέρειες και εκείνο φέρει την τελική ευθύνη. «Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν…» έλεγε ο Ισοκράτης. Κατά τα άλλα μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι, το οποίο καταδεικνύει τη «φτώχεια» του πολιτικού συστήματος και αυτό είναι οι μέτριες επιλογές προσώπων, που κάνουν τα κόμματα, όσον αφορά στους ανθρώπους, που στελεχώνουν τα ψηφοδέλτιά τους, μακριά από διαδικασίες αξιοκρατίας. Από εκεί ξεκινά και εκεί τελειώνει το κακό..

Γιατί τι πληρώνουμε διαχρονικά ως χώρα και κατ’ επέκταση ως κοινωνία πολιτών..; Τις πρόχειρες επιλογές μετρίων προσώπων, που πρόσκαιρα θεώρησαν τους εαυτούς τους ικανούς να καθορίσουν τις τύχες των επόμενων γενναίων.

Όλα συνεπώς είναι ζήτημα επιλογών και σε αυτό το θέμα τόσο πολιτικό σύστημα όσο και το εκλογικό σώμα έχουν τεράστιες ευθύνες. Η σπουδαιότητα του εκλογικού δικαιώματος για τον ψηφοφόρο δεν πρέπει να περιορίζεται στα τυπικά Συνταγματικά όρια ισότητας αλλά να επεκτείνεται και στην αντίληψή του σχετικά με τη δύναμη της ψήφου του. Ο Αβραάμ Λίνκολν είχε πει : «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου».

Μόνο όταν γίνει πιο ώριμος ο τρόπος επιλογής των υποψηφίων από τους πολίτες αλλά και πιο αξιοκρατικός ο τρόπος διαλογής του πολιτικού προσωπικού από τα κόμματα, το εκλογικό δικαίωμα του ψηφοφόρου θα λάβει τη σπουδαιότητα που του αρμόζει, αποκαθιστώντας την αξιοπιστία κορυφαίων πολιτειακών θεσμών.

* Ο Βάσος Π. Καραμπίλιας είναι δικηγόρος Αθηνών, ειδικευθείς στο Αθλητικό Δίκαιο-MBA in Sports Management, επιστημονικός συνεργάτης στη Βουλή των Ελλήνων

Πηγή: eleftheria.gr

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για