Είσαι έτοιμος ν΄ακούσεις τό “όχι” μου;

60526113_2627024500642076_9047717293311655936_n

Υποτίθεται πως όλοι αναζητούμε την αλήθεια. Θέλουμε οι άλλοι να είναι ειλικρινείς μαζί μας και θεωρητικά δηλώνουμε, πως είμαστε έτοιμοι ν’ ακούσουμε αλήθειες και “όχι”, αρκεί οι φίλοι ή οι σύντροφοί μας να μην ψεύδονται απέναντί μας. Ώρες και ώρες συνομιλιών και “θεατρικών παραστάσεων” , πάνω στο πόσο δυνατοί και έτοιμοι είμαστε, ως αποδέκτες τής αλήθειας.

“Δε με φοβίζουν τα δύσκολα, μόνο μη με κοροϊδέψεις”

“Αν δε θέλεις κάτι, πες μου όχι”

“Αν δεν περνάς καλά μαζί μου, να μου το πεις, αρκεί να είσαι ντόμπρα”

Κι αν τολμήσεις και είσαι ντόμπρα; ε, τότε, πάει ο πολιτισμός. Χίλια “ναι” να έχεις πει, το πρώτο “όχι” κλονίζει αμετάκλητα το σώμα τής φιλίας ή τής σχέσης. Στις φιλίες αρχίζει η απόσταση, τα μούτρα, το κουτσομπολιό με την υπόλοιπη παρέα “Μα εγώ που ήμουν πάντα δίπλα της, που τής στάθηκα σε όλα…και τί της ζήτησα….μια φορά κι εγώ, και να μου πει όχι…”

Στη δε σχέση, αν τολμήσεις και ξεστομίσεις πως δεν είσαι ευχαριστημένη και πως όχι δεν το επιθυμείς αυτό για τον εαυτό σου, τα πράγματα είναι τρις-χειρότερα

“τόσον καιρό με κορόιδευες”

“να δούμε τώρα ποιος άλλος θα σ’ αγαπήσει σαν κι εμένα”

“εγώ επένδυσα συναισθηματικά ς’ αυτή την σχέση”…

Γιατί, ρε φίλε, εγώ τί έκανα; ήμουν στο λούνα-παρκ κι έπαιζα και ξαφνικά πάτησα το κουμπί να σταματήσει το παιγνίδι για να κατέβω;

Το να γίνουμε αποδέκτες τού “όχι”, χωρίς να προβάλλουμε όλο το εγωιστικό πεδίο τού εαυτού μας και τής κακής αρσενικής ή θηλυκής μας φύσης, έχει να κάνει με την εκλογίκευση των πραγμάτων μέσα μας , αλλά και το πόσο πεπαιδευμένοι είμαστε. 

Οι ανάγκες και οι διαθέσεις των ανθρώπων αλλάζουν. Οι πορείες μας αλλάζουν. Αφενός, δεν έχουμε μάθει να λέμε “όχι”, υπό τον φόβο τής αντίδρασης τού άλλου, αφετέρου, δεν έχουμε μάθει να δεχόμαστε το όχι”, το οποίο προφανώς αλλάζει την ρότα τής ζωής μας.

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για