Ένα δύσκολο 24ωρο

Ένα δύσκολο 24ωρο

Σήμερα και εχθές και ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα!!! Ξεκινήσαμε από την νύχτα κατά τις 12 τα μεσάνυχτα. Για κάποιο λόγο ο μικρός άρχισε να κλαίει. Αρχικά σκέφτεσαι σαν μανούλα «πεινάει το μικρό μου», μπάαα. Μετά σκέφτεσαι «μάλλον έχει κάνει κακάκια ή θέλει να κάνει», μπάααα. Στο τέλος λες «έχει κολικούς το μαναράκι μου» αλλά μόλις τον παίρνω αγκαλιά και τον βάζω στο στήθος ή απλά τον κρατάω μετά από λίγο κοιμάται. Αααα μάλιστα μικρέ πονηρέ. Έτσι και εγώ τον πήρα στο κρεβάτι να κοιμηθούμε αγκαλιά για να μπορέσω να ξεκουραστώ και εγώ λιγάκι. Ουφφφφ…. κάθε 15 λεπτά με μισή ώρα τσουπ, όρθιος ο κύριος και κλάμα.

Ωχχχ Παναγιά μου Δέσποινα… και οι ώρες να περνούν….και ξημέρωσε, και μεσημέριασε και εκεί που τον παίρνει ο ύπνος τσουπ στο 10λεπτό όρθιος πάλι και κλάμα!!! Υπομονή βρε μάνα δόλια. Παρά την προσπάθειά μου να είμαι ήρεμη ,είμαι και άνθρωπος τα νεύρα μου σπάνε. Ούτε την ανάγκη μου δεν μπορούσα να κάνω. Και το μικρουλάκι να κλαίει και να μην ξέρω τι να κάνω. Τελικά ήταν λίγο από όλα, λίγο πείναγε, λίγο ήθελε να κάνει κακάκια και σφιγγόταν, λίγο πόναγε η κοιλίτσα και φυσικά εννοείται ήθελε αγκαλιά. Αυτό συνέχισε μέχρι το βράδυ. Τον τάισα, τον έκανα μπανάκι και τον έβαλα ήρεμο στο κρεβατάκι του γύρω στις 8.30 γιατί έπρεπε να κάνω μπάνιο και τον μεγάλο. Και εκεί που είμαι πραγματικά αυτό που λένε «αποκαμωμένη» συνειδητοποιώ… «είσαι μανούλα 2 παιδιών» και τότε ένα χαμόγελο σκάει στο έτοιμο για λιποθυμία πρόσωπό μου το οποίο όμως μου ζέστανε την καρδιά.

« Έχω 2 μικρά ανθρωπάκια… που το κάθε ένα από αυτά έχει τον δικό του χαρακτήρα και ανάγκες. Κάνε υπομονή λιγάκι ακόμα… Σίγουρα θα έρθουν στιγμές που θα σπάσεις από εξάντληση γιατί είσαι άνθρωπος ,όχι μηχάνημα.» Σκέφτομαι μέσα μου «Μην νιώθεις ενοχές που σου σπάσανε τα νεύρα και θύμωσες και εξαντλήθηκες…το ζήτημα είναι να μπορείς να αποχωρήσεις λιγάκι από το δωμάτιο, να αποστασιοποιηθείς για να ξεθολώσεις το μυαλό σου. Είναι ανθρώπινο!! Είναι φυσιολογικό! Ας κλάψει λίγο παραπάνω….είσαι άνθρωπος και σ’ αγαπώ και είμαι περήφανη για εσένα, για όλα αυτά που καταφέρνεις κάθε μέρα. Με αγάπη ο εαυτός σου.»

Ο μεγάλος έτοιμος πια για το κρεβάτι του και ο μπαμπάς μας γύρισε από την δουλειά. Ήρθε η ώρα μου….. Μπαμπάς και μεγάλος γιος στο κρεβάτι παραμύθι και ύπνο ,μαμά και μικρός γιος σχεδόν σε REM. Καληνύχτα σε όλους και ας ελπίσουμε οι επόμενες μέρες θα είναι λίγο καλύτερες όσο αφορά τον ύπνο.

Μάνα κουράγιο!

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για