Επιλογές Αρχισυντάκτη

Δυό χέρια κι ένα γιασεμί

Λευκή, ολόλευκη θα έμενε η ψυχή της όσο κι αν προσπάθησαν να την σκοτεινιάσουν. Και εκείνα τα δυό χέρια θα μνημονεύοταν κάποτε με περίσσια αγάπη, ίσως και με μια μικρή ενοχή, που δεν εκτιμήθηκαν τον καιρό που έπρεπε.

Η Κυρά Λένη

Τα μάγουλά της ήταν διαρκώς ροδοκόκκινα και ζεστά και συχνά καταβρέχονταν από κάτι αιφνίδια δάκρυα, σαν νεροποντές, που μάταια πήγαινε να κρύψει. Λες και το πρόσωπό της είχε χειμώνα-καλοκαίρι πάντα το δικό του ξεχωριστό κλίμα… τροπικό.