Κοινωνία

batterfies

Κάποτε ρώτησαν κάποιον που έτρεχε από το πρωί ως το βράδυ, τι είναι αυτό που του λείπει περισσότερο από τη ζωή του, κι εκείνος απάντησε…
“Η ίδια η ζωή… ώρες, ώρες νιώθω ότι έχω πεθάνει και απλά κινούμαι συνέχεια για να μην καταλάβουν οι διπλανοί μου από το δύσοσμο άρωμα του κουφαριού μου ότι είμαι σε πλήρη αποσύνθεση…”

Ελλήνων πράξεις

Ζήτησε συγγνώμη όταν έχεις άδικο ή έστω, παραδέξου το. Έλεος με τις δικαιολογίες, τύπου “εγώ δεν εννοούσα αυτό”, “αυτός με αδίκησε”. Επιτέλους, δεν τα ξέρεις όλα!!! Άκουσε λίγο!!! Φτάνει η φλυαρία σου!!! Ίδιον τού Έλληνα, ο ξερόλας! Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει λάθος. Έχει για όλα μια απάντηση και μία-διογκωμένη τα μάλα-προσωπική εμπειρία

Ένα σχέδιο «Δημοκρατίας» καλύτερο για όλους

Μία Δημοκρατία, όπου ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι αυτοσκοπός και όχι ζητούμενο ή εξαίρεση. Μία Δημοκρατία όπου οι άξιοι βγαίνουν μπροστά και τα κομματικά φρονήματα κλειδώνονται στο συρτάρι μαζί με τις καταστροφικές συνέπειες άλλων εποχών.

Η Εργασιακή σχέση είναι μία άκρως ερωτική σχέση αν αγαπάς τη δουλειά σου

Η διαχείριση των ανθρώπων είναι μία δύσκολη υπόθεση και ο εργοδότης θα πρέπει να είναι εφευρετικός, ευέλικτος, έξυπνος και να αναγνωρίζει τι είδους προσωπικότητες έχει μπροστά του κάθε φορά. Δεν είμαστε όλοι για όλα.

Η αξιακή πτώχευση μίας χώρας

Αν μπορούσα να έχω απέναντί μου εκείνους, που κυβέρνησαν, που κυβερνούν και κυρίως εκείνους, που θέλουν να κυβερνήσουν αυτή τη χώρα, ένα πράγμα θα τους έλεγα. “Μην ανοίγετε τα μάτια αν δεν θέλετε, ανοίξτε τουλάχιστον τα μυαλά σας και φτιάξτε δρόμους προόδου για τις επόμενες γενιές. Σώστε την αξιοπρέπεια των νέων κυρίως ανθρώπων, που δυστυχώς είναι το μόνο υγιές “προϊόν’’ που εξάγει πλέον αυτός ο τόπος. Την αξιοπρέπεια, που δεν προάγεται με διχαστικές κορώνες και κραυγές, αλλά με την ανωτερότητα και την ομόνοια, στοιχεία στα οποία έχουμε πράγματι μεγάλο έλλειμμα ως χώρα. Ζήσαμε μια χαμένη δεκαετία ήδη, λόγω της αξιακής μας κυρίως πτώχευσης. Δεν υπάρχει το περιθώριο να χαθεί ούτε μια μέρα ακόμα.’’

rope-57522_640

Κι έτσι ξεκινά ο φαύλος κύκλος της ανθρώπινης βαρβαρότητας …ανθρώπινη βαρβαρότητα, …πόσο οξύμωρο ακούγεται μα πόσο αληθινό είναι. Διεστραμμένη φαντασία, αρρωστημένη ηδονή ενός κοινού που αρέσκεται στο να βλέπει τον πόνο του άλλου.

Ο Παράδεισός μου...

Αυτή η θάλασσα που γλύφει τις πευκόφυτες ακτές …αυτή η θάλασσα και αυτή η ευλογημένη γη που αγκάλιασε tους μικρασιάτες πρόσφυγες το 1922 από την Πέραμο της Κυζίκου και έγινε η Νέα τους πατρίδα..   Αυτή είναι η γη μου..

Σύνταγμα και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Στην αρχαία Ελλάδα το δικαίωμα ήταν μια πραγματική κατάσταση και όχι νομική κατοχύρωση, στοιχείο το οποίο επαληθεύεται αν ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τη διαπίστωση “εν μέρει άρχειν και άρχεσθαι”.