Αρμονία. Η προσευχητική πορεία ως την Πύλη.

Η ειλικρινής αναζήτηση της αρμονίας περνάει μέσα από την αναζήτηση της ανώτερης ενέργειας. Είναι μισαλλόδοξος εγωισμός και πέρα για πέρα αρνητισμός να θεωρούμε βέβαιη τη μοναδικότητα μας στην ανωτερότητα.

Ο κάτοχος της αρμονίας είναι και κάτοχος της προσευχής. Ο κάτοχος της προσευχής είναι και κάτοχος θεραπείας. Θεραπεύει την ανικανοποίητη και πληγωμένη ψυχή. Kατά προέκταση και τις περισσότερες σωματικές νόσους, αφού συνήθως πρώτα αρρωσταίνει η ψυχή κι η ασθένεια καταλήγει στο σώμα.
Που στρέφεται η προσευχή αυτού που αποφάσισε να θέλει να διαβεί την Πύλη της Αρμονίας;

Υπάρχουν στάδια. Η ειλικρινής αναζήτηση της αρμονίας περνάει μέσα από την αναζήτηση της ανώτερης ενέργειας. Είναι μισαλλόδοξος εγωισμός και πέρα για πέρα αρνητισμός να θεωρούμε βέβαιη τη μοναδικότητα μας στην ανωτερότητα. Τόση μοναξιά;

Η προσευχητική πορεία προς την αρμονία απαιτεί ταπείνωση, ρεαλισμό, αυτογνωσία και υπακοή στο φυσικό κανόνα. Μόνον έτσι θα οδηγηθούμε στη Συνείδηση του χώρου που αισθανόμαστε, μα και του μη μετρήσιμου, που όντως περιβάλλει ως ιδιαίτερο Σύμπαν κάθε αρχή – τέλος – συνέχεια Ζωής. Αυτός ο δρόμος είναι κι ένας δρόμος αποκάλυψης. Πλήθος νέων μορφών ενέργειας θα απελευθερωθούν μπροστά μας. Ανάλογα με την ταλάντωση και το ηλεκτρικό τους φορτίο, που δεν αρχίζει και τελειώνει στη Γη, διαχωρίζονται σε πλήθος γνωστών και άγνωστων χρωμάτων ή αποχρώσεις αυτών.

Βίο-ταλάντωση και χρώμα, ηλεκτρικό φορτίο και διαρκής χρωματισμός-φωτισμός. Βιώνοντας αυτό το πρωτόγνωρο μεγαλείο παύει η αναζήτηση της Θείας ουσίας και αρχίζει η συμβίωση μαζί της. Αρχίζει η σχέση Δάσκαλου και μαθητή, Μύστη και μυούμενου. Φωνή δεν υπάρχει,μα μόνο μουσική. Έτσι πλέον εκφράζονται τα νοήματα.
Όλες οι δονήσεις μεταφράζονται σε μουσική, που σε συνδυασμό με την ανατολή κι αναπνοή των χρωμάτων συνθέτουν την αρχή της αρμονίας.

Έτσι φθίνουν οι ανάγκες της ύλης. Η τροφή γίνεται όντως φάρμακο, αλλά βιωματικά μόνον ένας μυημένος κάτοχος της αρμονίας μπορεί να το υποστηρίξει και να το περιγράψει. Η ύλη ζει από την ύλη και το πνεύμα από το πνεύμα. Στη δεύτερη περίπτωση η τροφή έχει σκοπό συντήρησης του σώματος, ούτως ώστε το πνεύμα να κατακτά ειρηνικά το δρόμο και να οδεύει προς την Αρμονία.

Η ερωτική πράξη φεύγει από τη μη συναίσθηση και μη συμβίωση με τους παλμούς του ερωτικού συντρόφου. Γίνεται ένας παλμός, μια ανάσα, ένας οργασμός ανώτερος από κάθε τι το καθημερινό κι ερωτικά εφήμερο. Στην κατάσταση αυτή, όποιος φτάνει στην ερωτική πράξη χτίζει έναν ουρανό αρμονικής απόλαυσης, όποιος ζει το αντίθετο νομίζει πως φτάνει σε οργασμό μα μένει μόνο σε φρέσκο, βομβαρδισμένο αχούρι.

Και κάτι άλλο. Όποιος έφτασε στην αρμονία ξεχωρίζει αμέσως τη θετική απ’ την αρνητική ειδική ενέργεια των όντων κι είναι επιλογή του να μείνει ή να φύγει, να κρατήσει ή ν’ αφήσει τα επερχόμενα βιώματα.
Μένει πάντα όταν μπορεί να θεραπεύσει. Αυτό το ξέρω. Είναι η υπακοή στην αρμονία.
Κι ο Μέγας Δρόμος συνεχίζεται…

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για