Αόρατοι δεσμοί

Αόρατοι δεσμοί

Της Ρενάτας Αλβέρτου

Μαμά.

Αύριο θα είχες τη γιορτή σου.

Το ξέρεις;…

Ο μήνας σου… διπλά όλα, γιορτή, γενέθλια.

Κάτι σαν wash and go.

Χθες που έπινα καφέ έπιασα με τη άκρη του ματιού μου μια παρουσία λευκής οντότητας.

Όχι δεν είμαι τρελή ξέρω τι είδα και ξέρεις και εσύ.

Δεν σε βλέπω συχνά στον ύπνο μου πλέον.

Αλλά ξέρω ότι μ’ επιτηρείς.

Μόνο μη μου κακιώσεις.

Σιχτιρίζω θεούς και δαίμονες τελευταία.

Ξέρω τι θα πει ο κόσμος τι θα πούνε όλοι.

Δεν με νοιάζει.

Κανείς δεν ξέρει όταν κλείνουν οι πόρτες σ’ ένα σπίτι τι συμβαίνει μαμά.

Κοίτα πίσω από το φαινομενικά όλα δείχνουν τέλεια.

Ψέμα.

Μεγαλώνω κάθε μέρα μαμά το εσωτερικό παιδί μέσα μου.

Να κακοποιημένο παιδί που έκανε και κάνει βήματα, για ν’ αγαπηθεί από το ίδιο πρώτα.

Ν’ αγαπήσει για τη ώρα δεν μπορεί.

Κάποια στιγμή θα συμβεί.

Μαμά μην ανησυχείς θα τα καταφέρω.

Το πιστεύω ότι θα τα καταφέρω.

Κάποια αόρατη δύναμη… εγώ… ίσως ο Θεός.

Θα μου δείξει το μονοπάτι της σοφίας αν παραστρατίσω.

Και έχω κουράγιο και ελπίδα όσο και αν πιστεύεις ότι δειλιάζω μαμά.

Το ξέρεις και το ξέρω.

Άπλα δεν πρόλαβες να δεις.

Σου ανάβω κερί και εύχομαι όταν έρθει η ώρα της αντάμωσης να είσαι εκεί.

Σε φιλούμε ο άνδρας σου, οι κόρες σου, η εγγονή σου.

Άσε το σχόλιο σου

avatar
  Παρακολούθησε τις απαντήσεις  
Ενημέρωσε με για